خورشيد يكي از ميلياردها ستاره اي است كه در فضا وجود دارد. خورشيد يك نيروگاه آتشين از گازهاي داغ است كه مقدار بسيار زيادي انرژي به صورت نور و گرما در فضا جاري مي كند. خورشيد از دو گاز هيدروژن(70%) و هليم(28%) ساخته شده است. انرژي خورشيد از سوختن گاز هيدروژن تأمين مي شود. داغي خورشيد در مركز آن به 15 ميليون درجه ي سانتي گراد مي رسد. در اين دما فلزي مانند آهن، فوري به صورت گاز در مي آيد.خورشيد به قدري بزرگ است كه ما مي توانيم 1 ميليون و 300 هزار كره، مانند زمين را درون آن قرار دهيم. اگر زمين كمي از خورشيد دورتر بود يا به آن نزديك تر بود، امكان زندگي در آن وجود نداشت.

سياره هاي منظومه شمسي

منظومه ي شمسي از 9 سياره تشكيل شده است. دانشمندان مي گويند به تازگي يك سياره ي ديگر هم كشف   كرده اند كه بسيار كوچك تر از پلوتون و بسيار دورتر از آن است. اگر كشف جديد در مراكز علمي جهان پذيرفته شود. تعداد سياره ها به 10 مي رسد.

تير

تير ( يا عطارد ) نزديك ترين سياره به خورشيد است. روزهايش بسيار داغ است و شب هايش بسيار سرد. در روز دما تا 430 درجه ي سانتي گراد بالا مي رود و در شب به 170 درجه زير صفر مي رسد. علتش اين است كه تير جو ندارد تا گرما را در خودش نگه دارد.

ناهيد

ناهيد (يا زهره‌‌ ) دومين سياره ي نزديك به خورشيد و گرم ترين سياره ي منظومه ي شمسي است و دماي آن به خاطر ابرهاي زرد رنگي كه دارد، نور خورشيد را باز مي تاباند و در نتيجه درخشان ترين سياره ي منظومه شمسي به نظر مي رسد.

زمين

زمين تنها سياره در منظومه ي شمسي است كه در آن هوا، اقيانوس و زندگي ديده مي شود. زمين نه خيلي گرم است نه خيلي سزد.

مريخ

در بين تمام سيارات منظومه شمسي مريخ از همه به زمين شبيه تر است. به همين دليل، تنها جايي كه ممكن است زندگي در آن وجود داشته باشد، همين كره است. دانشمندان مطالعات زيادي كرده اند تا ببينند مريخ براي زندگي آدم ها مناسب است يا نه. مريخ هواي كمي دارد و سرماي آن بسيار شديد است. طوري كه حتي در تابستان دماي آن از صفر بالاتر نمي آيد. رنگ خاك مريخ قرمز است.

مشتري

مشتري (يا برجيس) بزرگ ترين سياره ي منظومه ي شمسي است و 1300 برابر كره ي زمين است. اين سياره بزرگ ترين ماه را دارد. جنس مشتري از گاز است.